
Die keuse om buite gemeenskap van goedere sonder die aanwasbedeling te trou, word dikwels beskryf as die stelsel van "totale boedelskeiding".
Hoewel die aanwasbedeling vandag die verstekkeuse is vir meeste huweliksvoorwaardekontrakte, bly die opsie sonder aanwas 'n uiters belangrike instrument vir spesifieke paartjies wat absolute finansiële onafhanklikheid en batebeskerming verlang.
In hierdie bedeling is daar geen vermenging van bates of laste nie – nie voor die troue nie, nie tydens die troue nie, en nie by die ontbinding daarvan nie.
Om hierdie stelsel te kies, moet u 'n Notariële Huweliksvoorwaardekontrak (HVK) aangaan waarin die toepassing van Hoofstuk 1 van die Wet op Huweliksgoedere (die aanwasbedeling) uitdruklik uitgesluit word. Indien u dit nie uitsluit nie, sal die aanwasbedeling outomaties van toepassing wees.
1. Tydens die HuwelikElke gade het sy of haar eie, heeltemal afsonderlike boedel.
Volle Beheer: U kan u bates verkoop, verhuur, skenk of verpand sonder enige toestemming van u gade.
Geen Gedeelde Skuld: U is nie aanspreeklik vir u gade se skuld nie. As u gade insolvent raak, is u eie bates veilig (onderhewig aan die gewone bewyslas van eienaarskap).
Geen Deel in Winste: As u gade se besigheid 'n reuse sukses word, het u geen regtelike aanspraak op daardie rykdom tydens die huwelik nie.
2. By EgskeidingHierdie is die "skoonste" maar ook die mees onverbiddelike skeiding.
Elke party stap weg met presies dit wat in sy of haar naam geregistreer is.
Daar is geen verrekening van groei nie. Dit maak nie saak of die man se boedel met R10 miljoen gegroei het en die vrou s'n met niks nie – daar is geen eis vir verdeling nie.
Die howe het beperkte diskresie om bates te herverdeel, tensy buitengewone omstandighede (soos onbehoorlike verryking) bewys kan word, wat moeilik en duur is.
3. By DoodDie oorlewende gade het geen eis teen die boedel van die oorledene kragtens die huweliksgoederebedeling nie. Enige voordeel moet kom uit die testament van die oorledene.
Hoewel dit vir jong paartjies wat saam 'n lewe begin dikwels as "onbillik" beskou word, is dit die ideale keuse vir:
Tweede Huwelike: Waar partye reeds kinders uit vorige huwelike het en hul bates wil bewaar vir hul eie kinders se erfenis.
Gevestigde Rykdom: Waar partye trou op 'n later ouderdom en elkeen reeds finansieel onafhanklik is.
Hoë-Risiko Besigheidsmense: Waar een party blootgestel is aan uiterste finansiële risiko's en die gesin se "veilige" bates heeltemal in die ander gade se naam gehou word sonder enige risiko van kruis-aanspreeklikheid of aanwas-eise.
Die groot kritiek teen hierdie stelsel is dat dit nie erkenning gee aan nie-finansiële bydraes nie.
As een gade (tradisioneel die vrou) haar loopbaan opoffer om kinders groot te maak, bou sy geen bates op nie.
By egskeiding kan sy brandarm uit die huwelik stap terwyl die broodwinner al die bates behou wat hy tydens die huwelik opgebou het.
Die huwelik buite gemeenskap van goedere sonder aanwas bied maksimum kontraktuele vryheid en sekuriteit, maar min "solidariteit". Dit is 'n harde, saaklike ooreenkoms wat emosie uit die finansiële prentjie haal.
Dit is krities dat beide partye die implikasies hiervan verstaan voordat die kontrak geteken word.